بذر بادمجان

نمایش دادن همه 10 نتیجه

بادنجان یا بادمجان، این واژه در واقع معرّب شدهٔ «پاتنگان» یا «پاتمگان» که یک وام‌واژه از زبان ترکی است و هم‌چنین در خودِ تُرکی با نام دیگر “کهپَرَک” نیز خوانده می‌شود. بادنجان گیاهی خوراکی از تیرهٔ بادنجانیان است. به نظر می‌رسد که این گیاه بومی هندوستان بوده‌است. این گیاه در تمام مناطق گرم‌سیری و نیمه‌گرم‌سیری رشد می‌کند. ارتفاع آن به ۴۰ تا ۱۵۰ سانتی‌متر نیز می‌رسد.

این گیاه به‌طور گسترده‌ای در آشپزی استفاده می‌شود. بادنجان در پخت غذاهایی مانند کشک بادنجان، خورش بادنجان، دلمه، بادنجان شکم‌پر، و بادنجان شکم‌پر ایتالیائی کاربرد دارد. گیاه بادنجان به عنوان عضوی از سردهٔ بادنجان با گوجه‌فرنگی و سیب‌زمینی مربوط است.

تاریخچه :
منشأ این گونهٔ گیاهی کشت بوده‌است که از زمان پیش از تاریخ در آسیای جنوبی و شرقی کشت شده‌است. نخستین متن نوشتاری شناخته شده در مورد بادنجان در رساله چینی Qimin Yaoshu دیده می‌شود که در سال ۵۴۴ کامل شده‌است.نام‌های متعدد عربی و شمال آفریقائی برای این گیاه، به همراه عدم وجود نام‌های یونانی و رومی باستان، نشان می‌دهد که این گیاه در اوایل قرون وسطی توسط اعراب و در سراسر حوضه مدیترانه معرفی شده بود. یک کتاب در زمینه کشاورزی نوشته ابن العوام در قرن دوازدهم در اسپانیای تحت اشغال اعراب چگونگی کشت بادنجان را توصیف می‌کند.اسنادی هم در این مورد از کاتالان و اسپانیای بعد از قرون وسطی وجود دارد.

تا قرن شانزدهم در بریتانیا مطلبی در مورد بادنجان ثبت نشده‌است. در یک کتاب گیاه‌شناسی انگلیسی در سال ۱۵۹۷ آمده‌است:

این میوه تقریباً در هر کجای مصر رشد می‌کند و میوه‌ای به بزرگی خیار می‌دهد؛ ما این میوه را در باغ‌های لندن داشتیم که در آن‌جا گل نیز داد ولی با نزدیک شدن زمستان پیش از رسیدن از بین رفت. با وجود آن‌که در سالی که هوا فوق‌العاده معتدل بود، میوه‌ای بزرگ‌تر از یک تخم غاز داد اما هرگز به‌طور کامل نرسید